خۆڕاگری: در ادامه فشارهای امنیتی و نقض حقوق بشر در ایران، نیروهای سرکوبگر رژیم موج گستردهای از بازداشت شهروندان را در شهرهای ایلام، بوکان، کرمانشاه، قروه و تهران آغاز کردهاند و سرنوشت اکثر آنها نامشخص است.
روز دوشنبه، ۶ بهمن ۱۴۰۴ شمسی (۲۶ ژانویه ۲۰۲۶ میلادی)، وبسایت خبری انجمن زندانیان سیاسی شرق کوردستان «خۆڕاگری» در گزارشی اعلام کرد: موج بازداشتها در روزهای پایانی دیماه و اوایل بهمنماه امسال شدت گرفته و طی آن دهها فعال، دانشجو و شهروند مدنی بدون وجود هیچگونه مدرک قضایی و قانونی بازداشت و به مکانهای نامعلوم منتقل شدهاند.
بر اساس اطلاعات خورآگری، شامگاه یکشنبه ۵ بهمن ۱۴۰۴ (۲۵ ژانویه ۲۰۲۶)، نیروهای سرکوبگر رژیم در شهر بوکان، سه شهروند به نامهای سیامند قادرزاده، سلیم قادرزاده و زنی به نام زهرا (که نام خانوادگیاش تاکنون مشخص نشده است) را بازداشت کردند و تاکنون هیچ اطلاعاتی از سرنوشت آنها در دست نیست.
استان ایلام یکی از مناطقی بوده که اخیراً بیشترین آمار بازداشت در آن ثبت شده است و در بازه زمانی ۱۵ تا ۲۸ دیماه امسال، دستکم چهار شهروند به نامهای عماد حیدریان، هادی نجفینژاد، فرشته منصورینیا و دانیال باشی، توسط نهادهای سرکوبگر رژیم به شیوهای خشونتآمیز و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شدهاند.
همچنین روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، محمدمهدی نعمتی، دانشجوی رشته ادبیات انگلیسی و اهل ایلام، توسط سازمان اطلاعات سپاه تروریستی پاسداران رژیم بازداشت شد و در همان روز در شهر سیروان از توابع آن استان، دو برادر به نامهای محمد رحمانی و آرین رحمانی، توسط نیروهای سرکوبگر بازداشت و ربوده شدند.
در شهر کرمانشاه، فشارها بر خانوادههای دادخواه ادامه دارد؛ مهرداد رسایی، برادر رضا رسایی (از اعدامشدگان جنبش زن، زندگی، آزادی) و پیرو آیین یارسان، توسط نیروهای اشغالگر جمهوری اسلامی بازداشت شده است. از سوی دیگر در شهر قروه، روز شنبه ۲۰ دیماه، نیروهای سرکوبگر به منزل ابوذر مرادحاصلی یورش برده و پس از تفتیش منزل، نامبرده را به شیوهای وحشیانه بازداشت کردند.
در همین راستا و در جریان اعتراضات مردمی تهران در تاریخ ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، جلیل جفاکش، شهروند اهل سرپل ذهاب، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بازداشت شهروندان کرد در ایران همواره بدون وجود مدارک قضایی و قانونی، با اعمال خشونت و بدون اطلاعرسانی به خانوادههایشان انجام میشود و بازداشتشدگان اغلب از حق داشتن وکیل و ملاقات با خانوادههای خود محروم میشوند و برای اخذ اعترافات اجباری تحت فشارهای جسمی و روانی قرار میگیرند.
Be the first to comment